صندلی اختصاصی در هیرمند

صبح حدود ساعت ۸:۳۰ در ورودی دانشگاه با پخش نوحه مواجه شدم؛ چیزی که برای من، به‌عنوان کسی که دنبال یک محیط کاری آرام و بی‌طرف بودم، مناسب و دلنشین نبود. فضای کلی ورودی و حراست هم بیشتر حس جدیت و محدودیت می‌داد تا صمیمیت و آزادی. به نظرم یک فضای کاری اگر قرار است الهام‌بخش و خلاقانه باشد، بهتر است بیشتر بر آرامش و تمرکز کاربران تأکید داشته باشد.

من برای استفاده از این فضا مراجعه کردم، اما تجربه‌ام متأسفانه خوب نبود. علاوه بر اینکه در محیط سر و صدای زیاد و عدم رعایت آرامش کاری وجود داشت، در هنگام پذیرش فرمی به من داده شد که فراتر از اطلاعات هویتی معمول، مواردی مثل نام همسر و حتی آشنایان و کد ملی آن‌ها را می‌خواست. این موضوع برای یک فضای کار اشتراکی به هیچ عنوان منطقی و قابل‌قبول نیست و بیشتر حس بازجویی به آدم می‌دهد تا ثبت‌نام. بدتر از همه، جمله‌ی «باید عادت کنی» از طرف مسئول پذیرش بود؛ جمله‌ای که نشان می‌دهد به‌جای احترام به کاربر و ایجاد محیط سالم، توقع دارند افراد به شرایط غیرمعمول عادت کنند. امیدوارم مدیریت فضا به جای چنین رویه‌هایی، به اصول حرفه‌ای و احترام به حریم خصوصی و آرامش کاربران توجه کند.

فضای پرصدایی هستش از هدفون نویز کنسلینگ میتونید استفاده کنید در واقع یه فضای اشتراکی در کنار یه شرکت بدون پارتیشن ایجاد شده که شرکت فکر میکنن چون صاحب فضا هستن میتونن با بالاترین لول صحبت کنند و اهمیتی که شما نمیدهند