تاریخ بررسی : تیر ۱۴۰۱ در واپسین گامهای یک پیادهروی دوازده کیلومتری در عصرگاه سیوپنج درجهای تهران، کافه کاژه سرم سبز شد. گرمم بود و هوس میلکشیک هم داشتم؛ به باریستا (که به نظر مدیر کافه هم بود) سفارش دادم و گوشهای جلوی پنکه نشستم تا دود سیگار مشتریها اذیتم نکند. میلکشیک خوشمزهای بود ولی در اندازهای نبود که انتظارش را داشتم. منوی قیمتدار هم خواستم که از آن برای تبلیغ عکس بگیرم ولی گویا منوشان قدیمی (دقیانوسی) بود پیشنهاد نشد. ۷۵ هزار تومان کارت کشیدم و به اتوبوس های تهرانپارس روانه شدم.
